Licht dat valt in stromend water
Stilte op een zomeravond
Slingers in verlaten straten
Van een feest dat is geweest
Schemerlicht, volle maan
Dat wat nooit voorbij zal gaan
Regen na een warme dag
En jij die daar op iemand wacht
Eindeloze stroom gedachten
De schoonheid van het onverwachte
Brieven die nooit zijn geschreven
Onvoltooid verleden
Het vallen van de bladeren
En de zomer die verdwijnt
De kunst om los te laten ook al raak je alles kwijt
De vloedlijn die verandert
Als je wandelt langs de zee
Je ziet nog steeds haar sporen
Waarom ging je toen niet mee
Nu loopt ze daar door jouw gedachten
De schoonheid van het onverwachte
Brieven die nooit zijn geschreven
Onvoltooid verleden
En altijd schrijf je nog met woorden
De verwarring van je af
Want op papier kon jij de held zijn
Die je eigenlijk nooit was
En jij weet zoals geen ander
Hoe mooi de weemoed soms kan zijn
Want dat wat nooit gebeurd is
Gaat ook niet voorbij
Eindeloze stroom gedachten
De schoonheid van het onverwachte
Brieven die nooit zijn geschreven
Aan de liefde van je leven
Eindeloze stroom gedachten
Meld je aan en ontvang het Stef Bos-nieuws als eerste in je mailbox.